Blogtour Grondvuur – Interview Mirjam Gielen

Een tijdje geleden kreeg ik contact met Blossom Books en vertelde ze dat ze een tof boek gingen uitgeven, genaamd Grondvuur. Een Young Adult verhaal uit over het bombardement in Nijmegen uit de tweede wereldoorlog. Ik ben normaal gesproken niet zo happig op Historische Fictie maar dit boek ging over mijn stad. Ik wilde absoluut meedoen met de blogtour en mocht daarvoor Mirjam interviewen.

Allereerst even een synopsis van Grondvuur:

20190314_135932


Als Julia een doos met oude brieven van haar oma vindt, begint ze uit nieuwsgierigheid te lezen. Haar oma schreef de brieven tijdens en na de Tweede Wereldoorlog aan haar overleden zus Corrie. Ze schrijft over de nasleep van het bombardement op Nijmegen, maar ook over haar ouders en de jongen die ze later op haar werk leert kennen.
Julia ontdekt een oud familiegeheim, en gaat vastbesloten op onderzoek uit. Maar haar oma houdt haar mond stijf dicht, en ook bij haar moeder komt ze niet veel verder. Wat doe je als het verleden zo nadrukkelijk aanwezig is, maar niemand erover praat?

Grondvuur wordt verteld vanuit het perspectief van Julia in het nu, haar moeder Eva in de jaren ’80 en via de brieven van haar oma Ans aan Corrie.


Vr mij mocht Livia een artikel plaatsen over het ontwerproces van de cover (KLIK) en na mij zal Anouk van veelboekenliefde.com een Deleted Scene plaatsen! Maar nu ben ik aan de beurt om jullie kennis te laten maken met Mirjam! Spannend!

Even wat vragen vooraf om Mirjam wat beter te leren kennen!

Leeftijd: 58
Beroep: Schrijfster

Hoeveelste boek is grondvuur: 15e
Hoeveelste Young Adult: 1e

Favoriete kleur: Blauw (YES!)
Favoriete eten: Chips

Favoriete boek (vet moeilijke vraag he): De laatste die ik heb gelezen die heel veel indruk heeft gemaakt was De Zwaluwman. Deze gaat ook over de Tweede Wereldoorlog.
Favoriete YA boek: Ik geef je de zon & Alles van Leigh Bardugo
Favoriete YA personage: Kaz Brekker uit Kraaien en Koninkrijk van Leigh Bardugo

Het favoriete personage uit je eigen boek: Julia
Het minst favoriete personage uit je eigen boek: Ans… Nee, nee toch niet, die ben ik best goed gaan begrijpen… Doe maar Ferd!

20190311_173116.jpg

Mirjam met haar boek; Grondvuur

 

En dan over naar het echte interview!

Hoe heb je het schrijven van dit boek aangepakt? Ben je gewoon begonnen?

Het heeft een hele lange aanloop gehad. Ik ben begonnen met het idee, ik wil iets doen met twee hoofdpersonages waarvan de een uit een gezin komt waarvan mensen in het verzet hebben gezeten en de ander komt uit een gezin waarvan mensen bij de NSB hoorde. Dat stamt uit mijn eigen familie waarin mensen in het verzet zaten en uit de familie van mijn man waarbij iemand bij de NSB heeft gezeten. Ik wilde het eigenlijk eerst bij mijn oorspronkelijke uitgever het verhaal uitgeven en die vroegen of het niet voor volwassenen geschreven moest worden. Toen ben ik het idee verder uit gaan werken. Toen heb ik bedacht dat er een liefdesrelatie in zou kunnen waarbij de een niet wil vertellen waar ze vandaan komt omdat ze bij de NSB zaten. Daaruit is het idee ontstaan. Door de leeftijd van de hoofdpersoon vond ik het typisch Young Adult.

Haha dat is goed gelukt! Creëer jij je personages of schrijven ze zichzelf? Soms sturen schrijvers een personage in een bepaalde richtingen soms nemen personages het wel eens over. Is dat bij jou ook gebeurd?

Ja dat is hier ook wel een beetje bij gebeurd. Ik ben veel uitgegaan van verhalen uit mijn familie. Zo is de moeder van Julia, Eva, mijn generatie en dat gaat een beetje over dingen die ik in mijn familie heb meegemaakt. Verder is het helemaal fictief en werden het helemaal fictieve personages en die hadden toch een beetje een wil van zichzelf. Het werden al schrijvend helemaal eigen personages. Daar moest ik wel echt naartoe groeien. In mijn hoofd zijn het heel eigen personen geworden en hebben ze zichzelf een beetje geschreven.

Wat was je grootste knelpunt tijdens het schrijven van dit boek?

In de 1e opzet ging het over twee generaties. Een generatie in de oorlog en een daarna. Toen zei Blossom, we willen een generatie van nu erbij en de lijn doortrekken. Julia moest erbij. Dat was behoorlijk lastig want er moest vanalles geschoven worden. In andere generatie was al een heleboel gebeurd en dat moest dus deels weg omdat er anders niks voor Julia over bleef. Het was erg lastig om Julia er in te passen. Ik heb met Lotte hier aan tafel gezeten met memo’s met scenes erop waarmee we hebben zitten schuiven tot we een kloppende lijn hadden. Hierin zou de lezer genoeg weten, niet teveel.

Waarom heb je voor brieven gekozen om het perspectief van Ans te vertellen? Eva en Julia vertellen vanuit zichzelf maar voor Ans heb je voor brieven gekozen?

Dat was begonnen met de vraag over hoe latere generaties achter dit geheim zouden komen. In eerdere versies had ik dat ze het uiteindelijk zelf zou vertellen. Dit vond ik echter niet helemaal kloppend. De moeder van mijn man wil tot op de dag van vandaag niet praten over dat ze uit een NSB gezin komt en het is dus realistisch dat Ans daar niet over wil praten. Maar hoe ga je dan haar verhaal vertellen? Daarom heb ik voor brieven naar Corrie gekozen. Dan kunnen latere generaties ook achter haar verhaal komen, zonder dat Ans zelf haar geheimen prijsgeeft.

***SPOILER ALERT***20190314_135621

Waarom hebben Eva en Ans in het heden in het boek geen contact meer?

Eva komt op een gegeven moment achter het geheim en wil dat uit haar leven hebben. Ze mag er niet over praten van moeder en vader, die ontkennen het helemaal. Door het niet praten ontstaat een breuk. Het is een soort gif in de relatie. Eva wil bij haar familie blijven voor haar vader, want die is ‘goed’. Als die dan eenmaal overlijdt zat ze alleen nog met haar moeder, die niet wilde praten. Dat maakt de relatie nog moeizamer tot het uiteindelijk breekt.

***SPOILER VOORBIJ***

In het perspectief van Eva zit nogal wat frictie tussen Ans, als moeder en Eva, de dochter. Ik zie een stukje feminisme en een stuk conservatieve ouders. Is dit iets dat je zelf ook in die jaren hebt meegemaakt? Heb je dat vanuit jezelf geschreven?

Ja. Het is gedeeltelijk uit het boek verdwenen toen het verhaal van Eva wat meer naar de achtergrond ging om plaats te maken voor Julia. Ik heb zelf op het Kopse Hof gezeten, net als Eva in het boek. Ik heb ook op een vrouwengroep gezeten en in die tijd was het echt, feminisme, redelijk nieuw, een periode na Dolle Mina (KLIK voor meer info over Dolle Mina). Het was een tijd waarin je naar het feminisme ging kijken vanuit je persoonlijke situatie, alles wat je meemaakte had een relatie met de maatschappij. Nijmegen is een behoorlijk rode stad (Stad die voornamelijk op de PvdA stemt) en is een van de weinige steden die een feministische boekhandel heeft. De Feeks (die is inmiddels sinds 2018 gesloten en alleen nog online actief). Dat leefde heel erg in die tijd. De school werd ook met enige regelmaat ‘bezet’ want het systeem moest eraan geloven, haha.

Haha, dat is de protestgeneratie?

Ja dat is echt de protestgeneratie ja!

Wat zat er in de tas van Corrie?

Hahaha, maandverband. In het boek zegt iemand op een gegeven moment dat Tante Betje op bezoek komt? Dat is een ouderwetse uitspraak, een manier om te zeggen dat iemand ongesteld is. In die tijd kreeg niemand het over zijn lippen om dat te zeggen. ” De rode vlag hangt uit” werd ook gezegd. Ans gaat met die tas Corrie redden van Tante Betje, er zit ook een rits in die tas zodat niemand ziet wat er in zit.

Wel een gruwelijke eerste scene in het boek…

Ja daar heb ik het ook met Blossom over gehad, van, kan dit wel? Maar het was ook gruwelijk. Er was een slagersfamilie, moeder en 4 kinderen zijn omgekomen en twee jongens en hun vader die net niet thuis waren die hebben het overleefd. De vader nam de jongens mee om afscheid te nemen van hun moeder in het mortuarium. Dat was een gymzaal met allemaal lijken. Vader wilde de trouwring terug, die was hij vergeten. Toen hij aankwam was haar vinger afgeknipt. De ring was dus gestolen door lijkenpikkers. Zo gruwelijk was het dus. Ik heb ooggetuigenverslagen zitten lezen en daar heb ik bij zitten huilen. Ik moest gewoon overbrengen hoe verschrikkelijk en traumatisch het was. Ik wilde dat het logisch is dat Ans zo geschokt en getraumatiseerd was over wat er was gebeurd maar er niet over kon praten. Ik heb het dus met Blossom overlegd en er werd gezegd dat ik geen gruwelijke taferelen tot in details hoef te beschrijven maar een beetje is wel passend. Jongeren kijken tegenwoordig ook Game of Thrones en dat is veel erger.

Dat is wel helemaal fictief, dit is iets dat echt gebeurd is, dat komt veel dichterbij!

Ja ik kan ook naar rondvliegende hoofden kijken als ik naar Lord of the Rings kijk maar als ik op televisie een interview met iemand uit een oorlogsgebied zie dan schiet ik helemaal vol… Maar in het boek moest wel een stukje over hoe traumatisch dit is geweest, hoe gruwelijk het was.

Ik ken Nijmegen, ik lees het boek met een bepaalde kennis van Nijmegen. Als er dan staat, fietst over de Berg en Dalseweg, dan weet ik waar Julia gefietst heeft. De Nijmeegse Jopie, Kopse Hof, het sportcentrum, dat ken ik allemaal en ik weet hoe het eruit ziet. Ik voel wel een bepaalde band met het verhaal. Hoe krijgen lezers die Nijmegen niet kennen die band?

Ik hoop dat ik het niet zo veel Nijmegen erin heb gestopt dat lezers denken, ik ken die stad niet. Net genoeg om een beetje de situatie wat te scheppen. Ja dat bombardement was natuurlijk heel speciaal maar de rest van het verhaal kan in principe in iedere andere stad zich afspelen. Ik hoop dat dat voor mensen die Nijmegen niet kennen, dat genoeg is. Ik hoop dat ik een goede mix heb gevonden.

Wat is tijdens het schrijven en de research die je hebt gedaan het meest schokkende dat je bent tegengekomen?

20190311_171909

Brieven van de familie van Mirjam, uit de oorlogsperiode, deel van haar research

Ja toch die ooggetuigenverslagen van het bombardement. Dat was verhaal, na verhaal, na verhaal, na verhaal waarin mensen rondlopen in de ellende en de vreselijke dingen die zijn gebeurd. Sommige mensen konden dat goed verwerken en sommige konden daar gewoon niet over praten. Dat is de reden dat het in Nijmegen nog heel lang is blijven duren. Iedere ooggetuige zegt nu ook dat je het nooit meer vergeet, het laat je nooit meer los.

Is er nog iets dat je je lezers echt mee wil geven?

Jazeker, praat! Met je ouders, met je grootouders. Nu kan het nog, de generatie is er nog maar niet heel lang meer. Nu is de kans om ze te bevragen en je eigen familiegeschiedenis te leren kennen. Ga in gesprek, stel vragen en luister goed. En stel concrete vragen. “Hoe was het toen?” is een hele vage vraag maar als je bijvoorbeeld vraagt “Ben je erg gelovig opgevoed?” krijg je al veel meer respons. Nee ik wil echt meegeven aan mijn lezers dat ze hun grootouders moeten bevragen.

Komt er nog een Young Adult boek?

Ja misschien wel. Ik vond het erg leuk om te doen. Ik zou wel een iets luchtiger boek willen schrijven nu. Er zijn nog zoveel verhalen te vertellen over de oorlog maar ik wil nu even iets luchtigers. Het was wel heavy namelijk. Dan was ik klaar met mijn research in de avond en dan keken we het journaal en dan zag ik bombardementen in Aleppo en dan dacht ik, die maken dus nu door wat er toen in Nederland gebeurd is en dat is wel heel heavy.

Ik heb Mirjam echt de hemd van het lijf gevraagd en Mirjam heeft alle vragen beantwoord en zelfs meer verteld dan ik had gehoopt. Niet alles wat we hebben besproken staat in dit artikel, dan zou er een heel boekwerk online moeten komen. Mirjam, super bedankt voor je openheid in dit interview en dat ik bij je langs mocht komen voor dit interview!

Volgende week vrijdag komt er dus een Blogtour artikel met een Deleted Scene op veelboekenliefde.com! HIER kun je het boek bestellen! Zeker doen!

Liefs,
Manon

 

3 gedachtes over “Blogtour Grondvuur – Interview Mirjam Gielen

  1. celinezoalszeisx zegt:

    Leuk interview! Zelf ben ik niet zo’n fan van verhalen over de tweede wereldoorlog dus ik laat deze aan mij voorbijgaan. Misschien ooit eens ontlenen uit de bibliotheek, wie weet. Het interview was alvast heel interessant

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s