Recensie – Mijn mooiste herinnering eindigt hier

Titel: Mijn mooiste herinnering eindigt hier smartselectimage_2018-01-14-19-52-521059700192.png
Auteur: 
Eric Lindstrom
Jaartal: september 2017
Aantal Pagina’s:
 288
Uitgeverij: 
Gottmer
ISBN: 9789025767587

Genre: Young Adult

 

Oordeel: 5 sterren


Een bipolaire stoornis maakt het leven er niet gemakkelijker op voor de 16-jarige Mel Hannigan. Uit zelfbescherming vertelt ze niemand over haar ziekte en houdt ze haar vrienden op veilige afstand. Dan kun je maar beter niet verliefd worden, natuurlijk.
Angst voor afwijzing
Als dat toch gebeurt, en als haar voormalige beste vriendin haar dan ook nog eens confronteert met de waarheid over het einde van hun vriendschap, stort Mels wereld in. Uit angst afgewezen te worden begaat ze een enorme stommiteit. Maar zouden haar vrienden haar echt in de steek laten als ze wisten waar ze mee worstelt?


Mel heeft een mooie herinnering, aan haar broer. Maar die eindigt hier. Want het echte einde, maakt van de mooie herinnering een nachtmerrie. Waarom? Dat verteld Mel je pas als ze aan toe is.

Mel is 16 jaar, werkt in een verzorgingstehuis, heeft vrienden verloren en twee leuke vrienden om af en toe iets mee te doen. Haar ouders zijn gescheiden, haar tante is een beetje getikt, haar oma is dood, Mel kan niet zingen en haar psychiater is een van de bewoners uit het verzorgingstehuis waar ze werkt. Ofja, dat laatste is niet helemaal waar. Mel heeft een psychiater die ze niet echt een kans wil geven, omdat vele psychiaters haar geen kans hebben gegeven. Mel heeft namelijk een bipolaire stoornis.

Misschien weet je wat zo een stoornis inhoudt, misschien ook niet. Ik zal het even uitleggen. Iemand met een bipolaire stoornis maakt manische of hypomane perioden en depressieve perioden door, afgewisseld met klachtenvrije perioden. Oftewel: je hebt dagen dat je de hele wereld aan kunt. Je slaapt niet, je eet niet, gaat midden in de nacht ineens liedjes schrijven of besluit dat je in 1 dag wel even de Spaanse taal kunt leren (manisch) óf je bent zo depressief dat je niet eens je bed uit komt want het heeft allemaal geen nut. Dit is even heel kort door de bocht, want je hebt niet als je deze symptomen hebt zomaar een bipolaire stoornis. Vaak werken het hart en de hersenen niet goed samen. Dan heb je een druk lijf en een moe hoofd of andersom. Je hebt last van paranoia, je kan impulsieve beslissingen nemen die jezelf of anderen schaden, noem maar op.

Mel slikt dan ook een heleboel pillen om haar leven op de rit te houden, en houdt haar toestand bij in een grafiek. Dat is ook het leuke aan het boek. Aan het begin van ieder hoofdstuk beschrijft met met vier woorden hoe haar lichaam en geest samen werken, of juist totaal tegen elkaar in gaan. Dit geeft ook steeds een hint richting het einde van het verhaal.

Maar goed, er gebeurt een heleboel in dit boek en viel van de ene in de andere verbazing. Ik ga even puntsgewijs een samenvatting maken, omdat ik niet te veel wil spoilen en deze recensie anders ook veel te lang wordt.

  • Mel zit oké in haar vel, maar heeft ruzie met drie vroegere vrienden. Het is nog niet duidelijk waarom
  • Mel besluit haar nieuwe psychiater een kans te geven
  • Mel leert een leuke jongen kennen. Hij is een kleinzoon van een nieuwe bewoner
  • Mel voelt zich iets minder goed
  • Oude vrienden proberen contact met Mel te leggen. Er is iets gebeurt. Maar wat?
  • Mel voelt zich minder goed. Situaties blijven zich opstapelen, Mel blijft vaag. Veel spanningsopbouw
  • Wat is er met haar broer gebeurt? Nog meer spanningsopbouw!
  • Is Mel verliefd?
  • En dan wordt alles in eens duidelijk. Maar, komt het wel goed met Mel?

Zoals ik al zei. Er gebeurt veel. Maar dat is ook niet gek als je het leven bekijkt vanuit een meisje met een bipolaire stoornis.

Dit boek heeft typische puber dingen. Mel wordt verliefd, heeft ruzie, moet werken, gescheiden ouders. Maar haar bipolaire stoornis en haar beleving maken dit boek super interessant. Je ziet dat zij dingen heel anders ziet of zou aanpakken dan ieder ander. Ze denkt heel anders over situaties en analyseert alles te veel, of juist te weinig. Ze is impulsief en terughoudend. Mel wil niet dat haar bipolaire stoornis haar leven overneemt, maar beetje bij beetje merk je dat er iets staat te gebeuren. Maar wat?

Mel is een interessant persoon. Ze is een puber maar tegelijkertijd een oude ziel. Een oud iemand opgesloten in het lijf van een puber die af en toe nog wel eens driftbuien wil hebben. Ze heeft haar eigen maniertjes en echt een eigen karaktertje. Zoals je wel weet als je vaker mijn recensies leest: dat vind ik heel belangrijk.

Het boek is niet dik, maar leest ook lekker vlot weg. De hoofdstukken zijn niet te lang en de schrijfstijl is erg prettig. Ik vind dit weer een fantastisch taboe doorbrekend boek. Even iets anders. Een andere kijk op de wereld. Mensen met psychische stoornissen gaan gewoon naar school zoals jij en ik. Gaan gewoon werken. En ja, zij zullen moeilijke dagen hebben. Maar ze zijn niet afgeschreven. Het zijn en blijven gewoon mensen.

En dit boek laat zien dat er nog schaamte en taboe heerst op stoornissen zoals een bipolaire stoornis. Waarom eigenlijk? We zijn allemaal evenveel mens (uitzonderingen daar gelaten, maar je snapt wat ik bedoel).

Liefs,
Kelly

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s