Recensie The Art of Being Normal

Titel: The art of being normal (NL: Wie is nou normaal?)
Auteur: Lisa Williamson
Jaartal: 2015
Aantal Pagina’s: 
362
Uitgeverij: 
David Fickling Books (NL: Lemniscaat)
ISBN: 
978-1-910200-32-2
Genre:
 Young Adult Contemporary

Oordeel: 3 sterren



Toen ik acht was, moest de hele klas op een middag een opstel maken over wat we later wilden worden. Mevrouw Box liep door het lokaal en vroeg ons om de beurt op te staan en voor te lezen wat we hadden geschreven. Zachary Olsen wilde voetballen in de eredivisie. Lexi Taylor wilde actrice worden. Harry Beaumont was van plan het tot premier te schoppen. Simon Allen wilde Harry Potter zijn, zo graag zelfs dat hij het seizoen daarvoor met een hobbyschaar een bliksemschicht in zijn voorhoofd had gekerfd. Voor mij hoefde dat allemaal niet. Wat ik had opgeschreven was dit:

Ik wil een meisje worden.



art-of-being-norma

David weet al zijn hele leven dat hij een meisje wil worden. Maar alleen zijn twee beste vrienden delen zijn geheim – zelfs zijn ouders hebben geen idee. Leo zit dit jaar voor het eerst op dezelfde school als David. Van zijn vorige school moest hij vertrekken om redenen waarover hij liever niet praat. Wel is duidelijk dat hij zich maar beter koest kan houden, omdat het anders ook op deze school mis zal gaan.

En dat gaat het al snel… Leo timmert een jongen tegen de grond die David pest, en wordt bijna van school gestuurd. Dit is het begin van een bijzondere vriendschap tussen twee jongens die ieder een geheim herbergen en erachter komen dat ze bij elkaar zichzelf kunnen zijn.

Tijdens een tour bij Lemniscaat laatst (lees HIER) mocht ik Lisa Williamson ontmoeten, de schrijfster van dit boek. Een hele lieve vrouw. Klein en tenger maar met een groot hart. Met haar ervaringen en inlevingsvermogen heeft zij een boek geschreven over een jongen die een meisje wil zijn. Ik was op dat moment halverwege het boek en was heel benieuwd naar het einde! Uiteindelijk heb ik nog best lang over het boek gedaan. Mede door school maar ook omdat ik er niet lekker in kwam.

Dit verhaal gaat dus over David en Leo. Het wordt ook afwisselend vanuit hun beide perspectieven geschreven. Ik moet eerlijk zeggen dat ik in het begin heel erg moeite had met David. Hij is zo overdreven vrouwelijk dat ik het stereotyperend en seksistisch vond. Ik snapte ook niet waarom iemand die taboedoorbrekend wil schrijven, over een onderwerp dat heel gevoelig ligt, zo stereotyperend over haar eigen geslacht kan praten. Alsof vrouwen alleen maar ‘project runway’ kijken, zwijmelen bij Channing Tatum en in bloemetjesjurken rondlopen… Nee…

Leo daarentegen vond ik een erg goed personage. Waar hij woont, hoe hij leeft en waar hij dagelijks tegenaan loopt vond ik erg realistisch. Ik las ook liever vanuit het perspectief van Leo. Als je Leo en David tegenover elkaar zet heb je een jongen, die een meisje wil zijn en daar heel erg mee worstelt maar een stabile en liefdevolle thuisomgeving heeft en heb je Leo, die in een achterstandswijk woont, met een tweelingzus, met een alleenstaande moeder die veel werkt, de ene na de andere man naar binnen haalt, verslaafd is aan gokken en die worstelen met de rekeningen en het verkrijgen van voldoende eten. Om maar niet te spreken over de stille afwezigheid van de vader. Het contrast is zooo groot.

Daar ligt de kracht van dit boek. Het contrast is zo groot en toch, in alle onwaarschijnlijkheid, vinden deze twee jongens elkaar en raken ze bevriend. Ergens op driekwart van het boek komt een plottwist die ik echt niet zag aankomen en door die twist is mijn hele kijk op dit boek veranderd. Terwijl David namelijk echt een meisje wil zijn, besefte ik mij dat ik hem het hele boek niet als een meisje heb beschouwt. Meer als een enorm vrouwelijke jongen. Ik stereotypeer dus zelf ook heel erg en ik vind het moeilijk om een geboren jongen als meisje te zien. Daar heeft dit boek mij heel erg van bewust gemaakt en bewustwording is altijd de eerste stap naar acceptatie of verandering!

Een aanrader voor de mensen die zich interesseren in het onderwerp diversiteit, die een kijkje willen door de ogen van een meisje in het verkeerde lichaam en alles wat daarmee gepaard gaat, die hun kijk willen verbreden en misschien even in andermans schoenen willen lopen. Het lijkt me ook een goed boek voor als je zelf worstelt met je seksualiteit of letterlijk met je sekse.

Door: Manon Huisert

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s